بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است
درباره سایت
آخرین مطالب
- به من پناه بده حسین جان
- صد و سی و سه
- یا غیــاث المستغیثین
- یا قَـمَـر العـَـشیره
- کمتر از آهو که نیستم،میشه ضامنم بشی؟
- ای که مرا خوانده ای راه نشانم بده.گوشه ای از کربلا جا و مکانم بده
- از کفر من تا دین ِ تو راهی به جز تردید نیست
- ما را خــراب و زیــر و زبــر میکنی..مَــکن
- امشب تولد منه اما تو نیستی..
- مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست
امکانات وب
شاید این آخرین تلاش های یک آدم درمونده باشه.امشب گذرم افتاد منیریه..هی چند دفعه خیابون ها رو دور زدم..عین یه مادر که بچه ش رو گم کرده باشه اطرافمو خوب میپاییدم...گفتم شاید تو هم به سرت زد یازده شب از خونه بزنی بیرون و بیای اونجایی که دقیقا من اومده بودم..میبینی شازده؟حماقت تا کجا؟!!! بخند...بیشتر بخند شازده.خندیدنم داره خب
برچسب: من از برای مصلحت در حبس دنیا مانده ام,
نویسنده: یوسف حبیبی