سر می خم سلامت , اگرم شکست سبویی

قسم به همون لحظه ای که از روی تخت پا شدم و روبه روی دکتر نشستم,

قسم به همون لحظه ایی که مادرم اومد تو اتاق و رنگ از صورتش رفته بود ..از همون لحظه یا یکم بعد ترش که کلمه ی ترسناکش توی سرم پیچیده بود تا همین الان که دارم سعی میکنم چاووشی گوش کنم و حالمو عوض کنم من یه آدم دیگه شدم.

یه آدم دیگه که داره توی نت درباره ی اسم ترسناک یه غول سرچ میکنه که بفهممه چجوری میشه شکستش داد؟ چجوری میشه به این اسم گنده غلبه کرد از سین اولش تا نون آخرش رو کند و ریز ریز کرد و انداخت دور. که دیگه طرف هیچکس نیاد.هیچکس

به پریسا گفتم دیگه اینجا رو نخونه.دوست ندارم دیگه هیچ آدمی که منو میشناسه اینجا رو بخونه.میخوام با خودم و خدا حرف بزنم و خلوت کنم.

بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است...